• Facebook
  • Instagram

Nieuws

Gast-aan-Tafel-Foto-Matthijs-Termeer.jpg

Artikel van Matthijs Vermeer
in Kerk in Den Haag


‘Lekker kletsen. Goed voor iedereen’

Gast aan Tafel helpt nieuwe Nederlanders met integreren

Servet Sahin vluchtte uit Turkije en is bezig met zijn gezin in Den Haag een nieuw bestaan op te bouwen. De Haagse stichting Gast aan Tafel, die nieuwkomers en Nederlandse ‘gastgezinnen’ met elkaar in contact brengt, geeft hun een duwtje in de rug.

Het is zaterdagmiddag en in het appartement van de familie Sahin aan de Schoutendreef in Den Haag Zuid-West kijkt de jongste zoon Levent (6) in de keuken naar Netflix en eet mais uit een kommetje. Middelste zoon Bülent (12) scharrelt wat door de kamer, vraagt zachtjes iets aan moeder Zeliha (43). Mehmet (16) is op stap met zijn vrienden, het is niet bekend wat hij precies aan het doen is. ‘Een echte puber’, aldus vader Servet (45) vanuit de keuken, die net als de woonkamer uitkijkt over de Lozerlaan, De Uithof, een deel van het Westland. ‘Wij hebben vrijheid’, zegt hij even later aan de eettafel.

Met enkel een jas bij zich ontvluchtte Servet Sahin vijf jaar geleden zijn geboorteland Turkije, waar hij onder meer als forensisch onderzoeker en rechercheur werkte. Na de militaire coup van 2016 werd hij ervan beschuldigd gülenist (aanhanger van een in Turkije vervolgde stroming) te zijn. Drie jaar later kreeg hij een verblijfsvergunning, waarna vrouw en zoons overkwamen naar Den Haag.

Sahin volgde een taalcursus bij de Haagse Hogeschool en werkte vrijwillig als chauffeur bij de Voedselbank. Het waren belangrijke stappen op de lange weg naar integratie, die met de aanmelding bij Gast aan Tafel een belangrijke impuls heeft gekregen. Het gezin van Servet Sahin werd gekoppeld aan dat van Voorburgse Martine Loos (45), adviseur internationale politiesamenwerking bij het Ministerie van Justitie, eerder vrijwillig jobcoach bij Vluchtelingenwerk en moeder van Tessa (15) en David (12). Ze komt vandaag even langs in Den Haag en praat met Zeliha over de vorderingen van Mehmet, die op het Edith Stein College enige moeite heeft met schei- en natuurkunde. Dat komt vooral door de taal. Wiskunde kost hem minder moeite.

‘Lekker kletsen’, zegt Sahin. ‘Goed voor ons, voor iedereen. Nederlanders ontmoeten vinden wij leuk. Met elkaar praten, elkaar ontmoeten.’ Loos: ‘Het is echt wel tweerichtingsverkeer. Het is voor jullie leuk en leerzaam, maar ook voor ons. Ik lever graag een kleine bijdrage, zodat mensen zich sneller thuis voelen in Nederland. Het is belangrijk, ook voor mijn kinderen. In Voorburg zitten ze altijd in hetzelfde kringetje. De wereld is veel groter. Ik vind het belangrijk dat kinderen dat weten en zien en ervaren dat het een verrijking is.’

De beide gezinnen hebben elkaar nu twee keer ontmoet: op het strand van Scheveningen en bij de Sahins thuis. ‘Ik vond jullie eigenlijk gelijk heel aardig en geïnteresseerd’, roept Loos in herinnering. ‘Ik denk wel dat er een klik was.’ Mehmet en Tessa gingen samen een ijsje halen, al was dat op enig aandringen van de ouders. De meegebrachte voetballen kwamen goed van pas en de scones uit Voorburg zaten al spoedig onder het zand.

Het bezoek aan de Schoutendreef  stond in het teken van computerspelletjes voor de jongens en smullen van rijstsalade, broodjes en appeltaart. Na afloop kregen Martine en David allerlei lekkers mee voor Tessa, die vanwege haar toenmalige bijbaantje bij McDonald’s niet kon komen. Het Tupperware-bakje waar het eten inzat, is Loos vergeten mee te nemen vandaag. Het maakt weinig uit, de twee gezinnen zullen elkaar spoedig weer zien. Er staat een borrel van Gast aan Tafel op stapel en de keer daarna gaan ze met zijn allen waarschijnlijk iets actiefs doen, zoals bowlen.

Toch zegt Servet Sahin: ‘Het is echt moeilijk voor ons. Als niemand ons helpt, kunnen we nooit in korte tijd integreren en is ons leven heel zwaar.’ De praktijk lijkt zijn woorden te logenstraffen. Zeliha, docent Engels van beroep, overweegt een cursus bloemschikken en laadt als een echte Nederlandse haar fiets vol met boodschappen. Zelf heeft Sahin net de eerste week van een intensieve training bij de Rabobank achter de rug. Na bemiddeling door de zwager van Loos, werkzaam bij de bank, is gebleken dat Sahins politie-ervaring van grote waarde is. Servet Sahin wordt KYC(‘Know Your Customer’)-analist en zal zich gaan bezighouden van het opsporen van verdachte financiële transacties.

Schermafbeelding 2021-11-01 om 18.01.18.png

‘Door contact met asielzoekers kantelde de sfeer in Oranje’

Oranje, een onbeduidend Drents dorpje aan een kanaal, dat eind 2015 opeens landelijk nieuws werd nadat bewoners bussen vol asielzoekers tegenhielden zodat ze het dorp niet in konden. Want 1.400 asielzoekers op zo’n 140 bewoners, dat vonden ze in Oranje te veel van het goede. 

Oranje werd het toonbeeld van de Nederlandse omgang met de vluchtelingencrisis van 2015. De politiek werd overvallen door de komst van het hoge aantal vluchtelingen en dwong gemeenten om sporthallen, vakantieparken en leegstaande gebouwen vrij te maken voor de opvang van de duizenden asielzoekers. Op veel plekken in het land was verzet.

Het bekendste beeld van het verzet in Oranje was dat van een bewoonsters die hardhandig op de grond werd gesleurd, nadat ze voor de auto van staatssecretaris Klaas Dijkhoff (Asielzaken, VVD) ging staan. Gillend lag ze op de grond.

Regisseur en Gouden Kalf-winnaar Sander Francken bezocht Oranje nadat de nieuwscamera’s de interesse in het dorp hadden verloren. In drie jaar tijd reisde hij twintig keer af naar Drenthe en maakte de documentaire Oranje – hoe een klein dorp groot kan zijn . „Ik verwachtte dat er een groot intercultureel drama in het verschiet lag”, zegt Francken over de komst van de honderden vluchtelingen in de kleine Drentse gemeenschap. Maar het verhaal kreeg een verrassende wending. 

De documentaire begint met de traagheid van het bestaan in het Drentse dorp. Lege akkers, stille straten, hier en daar een passerende auto. De bewoners vrezen dat de komst van de asielzoekers hun alledaagse leven zal veranderen: trager internet, een overvolle buurtbus en vooral drukte in het dorp. Maar na de komst van de eerste vluchtelingen worden de zorgen groter.

„Ze trekken lijntjes drugs op de biertafel”, zegt een bewoonster voor de camera van Francken. „Ik heb gehoord dat er om een de twee dagen een auto het terrein oprijdt die de drugs verkoopt”, vult een gemeenteraadslid haar aan. „Ze zouden telefoonkaartjes verkopen”, haalt de bewoonster de verklaring van het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) aan. „Maar daar geloof ik niks van.”

Die weerstand kan regisseur Francken zich wel voorstellen. „Over het experiment Oranje is in Den Haag niet nagedacht”, zegt Francken. „Er zijn besluiten genomen zonder overleg met de bewoners en binnen enkele dagen kwamen bussen vol asielzoekers Oranje binnengereden en mochten ze het maar uitzoeken.” Een grote politieke fout, volgens Francken. 

Ondertussen wachtten achter de slagbomen van een bungalowpark honderden asielzoekers op hun verblijfsvergunning. Onzeker, moe en vooral verveeld zijn ze. Ze mogen en kunnen bijna niks doen in het dorp. Francken filmt hoe violist Whalid toenadering probeert te zoeken tot de gemeenschap, door tijdens een kerkdienst in een boerenschuur Stille Nacht te spelen op zijn viool. Eerst is het stil, dan neuriën de mensen en aan het einde zingen ze in volle borst mee. In gebroken Engels bedankt Whalid de Drentenaren voor hun gastvrijheid. 

Langzaamaan kentert de sfeer in Oranje. Het kantelpunt is volgens Francken een raadsvergadering in 2015 waarin besloten wordt dat er voor vijf jaar maximaal 600 asielzoekers in het dorp mogen wonen. „Er bleven mopperaars, maar toen waren de meeste bewoners bereid er het beste van te maken”, zegt Francken. 

Exotische kruidenierswinkel 

Eén bewoner deed extra zijn best voor de asielzoekers. Bloemenkweker Jan Voortman begon in zijn kassen een exotische kruidenierswinkel, die een ontmoetingsplek werd voor de azc-bewoners. „Vooral dankzij hem slaagde het experiment Oranje alsnog”, zegt Francken, die de film aan hem opdroeg. „Jan was een man die je na twee, drie keer praten het gevoel gaf dat hij je vriend was. Dat voelden de asielzoekers ook.”

Maar in 2017 kwam er een vroegtijdig einde van het azc. Tot teleurstelling van veel bewoners, blijkt uit de documentaire. Picknickende dames op hun opritten, dat was eigenlijk best gezellig. Na het vertrek van de asielzoekers deed de stilte weer haar intreden in het Drentse kanaaldorp, vertelden de bewoners zuchtend. 

Ook nu is de documentaire nog actueel, zegt Francken. „Er is een grote angst bij Nederlanders voor asielzoekers, die deels begrijpelijk is. Maar aan de gebeurtenissen in Oranje kan je zien dat die angst uiteindelijk niet altijd terecht is.” Een belangrijke les die Oranje leert is volgens Francken dat „persoonlijke contacten de sfeer in positieve zin veranderen”. En dat is moeilijk als asielzoekers afgezonderd worden op een bungalowpark en niks anders mogen doen dan wachten, zegt Francken.

De documentaire ‘Oranje – hoe een klein dorp groot kan zijn’ is vanaf deze week te zien in de DNK-bioscoop in Assen. Het is nog niet duidelijk of de documentaire wordt uitgezonden op de televisie.

 

https://www.nrc.nl/nieuws/2021/10/13/door-contact-met-asielzoekers-kantelde-de-sfeer-in-oranje-a4061689

1.jpg

Gast aan Tafel te gast in Oegstgeest

Op de door het COA georganiseerde informatiemarkt in Oegstgeest was Gast aan Tafel natuurlijk present - en dat sprak eigenlijk vanzelf: in november komt op een mooie plek in de gemeente Oegstgeest een groot aantal woningen beschikbaar voor statushouders, voor wie nieuwe vriendschappen uiterst welkom zijn en Gast aan Tafel kan daarbij een belangrijke en dankbare rol spelen. De bezoekers aan die infomarkt toonden zich erg erg enthousiast en willen graag meehelpen om hun nieuwe plaatsgenoten zich zo snel mogelijk thuis te laten voelen: zij verlieten de markt met een glimlach op hun gezicht en een folder van Gast aan Tafel in de hand.

c42f4ced-3e18-4c6c-bad4-23db88a373f8_edited.jpg

PAASBRODEN ACTIE

April 2021

We zitten in de lockdown waardoor de deelnemers aan Gast aan Tafel elkaar niet kunnen ontmoeten.

Om iets van ons te laten horen gaat het voltallige bestuur op pad om de nieuwkomers te verrassen met een Paas attentie.

Klik op onderstaande links:

https://www.haagsdagblad.nl/regio/gast-aan-tafel-bezorgt-paasattenties-bij-statushouders-in-den-haag              Zfbclid=IwAR080RUyx_3IlumqGDuCET5rTiSDXx930MdOC7JcEbz7FBjAIh8n_fvE9Lo

https://dagblad070.nl/den%20haag%20%26%20regio/gast-aan-tafel-paasattenties-voor-haagse-statushouders?fbclid=IwAR1OnwqSiNVdyc0ZnB3_DeQ6mPZMDl9xpEt7Dh7VVn8wp2KjrdOZEvrXjjA

Maak werk van wereldburgerschap

Studenten Haagse Hogeschool organiseren maaltijd met Nieuwkomers

Werk maken van wereldburgerschap is meer dan praten en debatteren. Werken aan wereldburgerschap betekent doen en handelen om elkaar te leren kennen. Drie stichtingen en twee studentenverenigingen van De Haagse Hogeschool hebben de handen ineen geslagen en een eerste actie opgezet. Zij organiseerden een eerste kennismakingsdiner tussen statushouders in Nederland en studenten van De Haagse Hogeschool.

Op 25 november kwamen 20 statushouders en ongeveer 20 studenten samen in de Lighthouse. Het doel was kennismaken met de ander en elkaar leren kennen. De ervaring van de afgelopen 50 jaar leert namelijk dat de meeste vluchtelingen in Nederland blijven. De eerste vijf jaar zijn ze statushouder, vrij snel daarna Nederlander. Voor hen is het belangrijk dat zij zich welkom voelen binnen de Nederlandse samenleving. En om je welkom te voelen moet je in de maatschappij kunnen integreren.

Veel statushouders in Nederland zijn jong, het zijn mensen die iets van het leven gaan maken en een deel van hen zijn de toekomstige studenten aan onder meer de Haagse Hogeschool. De koppeling die we tot stand brachten had dan ook tot doel om enerzijds de studenten kennis te laten maken met mensen uit een hele andere wereld met een andere achtergrond en vooral een heel ander verhaal over hun leven en anderzijds om de statushouders te laten zien wat de mogelijkheden zijn die Nederland hen biedt.

Gezamenlijke maaltijd Gast aan tafel op de Doornse Hockeyclub

Zaterdag 21/9 zijn deelnemers van Gast aan Tafel (GAT) gastvrij ontvangen door de Doornse Hockey Club.

GAT organiseert dat Nederlanders en nieuwkomers (voormalige vluchteling die definitief mag blijven) met elkaar kennis maken. Het idee van Gast aan Tafel is dat gedurende zes maanden een Nederlands gastgezin en een nieuwkomersgezin een keer per maand met elkaar gaan eten, koffie drinken of iets anders doen. De eerste keer komt de nieuwkomer bij het gastgezin, de tweede keer gaat het gastgezin naar de nieuwkomer en vervolgens om en om. Zo leert het gastgezin de cultuur en leefwereld van een nieuwkomer. En een nieuwkomer maakt kennis met de huisomgeving en de Nederlandse cultuur. Dit kan leiden tot meer begrip voor elkaar.

GAT op de Utrechtse heuvelrug bestaat nu bijna 2 jaar en afgelopen zaterdag was er een gezamenlijke maaltijd met de gastgezinnen en nieuwkomers. Doornse HC stelde zijn clubhuis en terrein beschikbaar en ruim 60 volwassenen en kinderen van vele nationaliteiten hebben genoten. Het was prachtig weer en binnen was een  lopende buffet van meegebracht eten uit vele landen. Zowel nieuwkomers vonden het leuk om iedereen te ontmoeten, als ook de Nederlandse gezinnen, die ervaring uitwisselden als gastgezin. De kinderen sprongen naar hartenlust op een springkussen, speelden hockey met zachte sticks, voetbalden of genoten als toeschouwer van de hockeywedstrijd!

Doornse Hockey Club hartelijk dank voor jullie gastvrijheid.                                               

Als u geïnteresseerd bent om ook gastgezin te worden, dan kunt u zich aanmelden door te mailen naar gtheuvelrug@gmail.com t.a.v. Elisabeth Markvoort en Annechien IngenHousz. U bent van harte welkom. Meer informatie over GAT  is te vinden op www.gastaantafel.nl.

We hopen op veel reacties!

Facebook en Instagram

Beste gastfamilies en nieuwkomers,

 

Om de naamsbekendheid van Gast aan Tafel te vergroten en op die wijze meer deelnemers enthousiast te maken om mee te doen met ons programma zijn wij sinds kort actief op Facebook en Instagram.

Voor die media zijn met name foto’s erg belangrijk.

De kans is groot dat u leuke foto’s heeft gemaakt van uw onderlinge maaltijd of andere activiteit in het kader van Gast aan Tafel.

Kunt u een paar leuke en geschikte foto’s naar ons opsturen?

In het kader van de privacy wetgeving is het van belang dat iedereen op de foto toestemming geeft dat de foto op social media komt.

De foto’s graag sturen naar info@colsenontwerpt.nl

Artikel over Gast aan Tafel in het AD

Mirjam en Axel eten elke maand samen met een vluchtelingen-gezin: 'Door het eten leer je elkaars cultuur kennen'

 

AAN TAFEL Mirjam Röhling en Axel Wicke eten eens in de maand met een Eritrees vluchtelingen-gezin. ,,Samen een maaltijd nuttigen is het ultieme verbindingsmiddel.'' Voor de rubriek Aan Tafel schuiven we elke week bij iemand aan uit de regio en prikken een vorkje mee. Deze week gingen we langs in de Schilderswijk. 

Het hele artikel kunt u lezen door op onderstaande link te klikken. 

https://www.ad.nl/den-haag/mirjam-en-axel-eten-elke-maand-samen-met-een-vluchtelingen-gezin-door-het-eten-leer-je-elkaars-cultuur-kennen~a263a724/?referrer=https://www.google.com/  

Artikel in de Nieuwsbode Heuvelrug

Door Ellis Plokker

Kennismaken door samen te eten 

Aan tafel bij een gezin uit Syrië

 

Alexandra Ruiter hoorde een aantal maanden geleden over Gast aan Tafel. Het leek haar leuk om nieuwkomers te leren kennen en ze meldde zich aan met haar man Antal Ruiter en hun kinderen Nicolaas (14) en Marie-Juliette (11). Het is inmiddels de vierde keer dat ze samen met het Syrische gezin van Nadja en Hamad Ramadan eten. Deze keer bij de Syrische familie, die sinds twee jaar in Wijk bij Duurstede woont.

Sinds de zomer eten de gezinnen ongeveer een keer in de maand samen, in principe in totaal zes keer. Nadja en Hamad Ramadan hebben drie kinderen: Khalid (9), Ali (7) en Ibrahim (1). Zij zijn heel gastvrij, maar spreken nog niet erg goed Nederlands. Antal Ruiter lost dat handig op door gebruik te maken van Google Translate. Hij zoekt het woord 'gastvrij' op en laat de Arabische vertaling zien aan Hamad Ramadan. Deze knikt en vertelt dat gastvrijheid heel gewoon is in de Syrische cultuur. Op tafel staat een feestmaal: er zijn schalen met kip, aardappels, gevulde druivenbladeren, Tabouleh (een gerecht met bulgur, peterselie en andere kruiden) en schaaltjes met een saus van komkommer, knoflook en yoghurt. Alexandra Ruiter vertelt dat het samen eten de eerste keer meteen heel gezellig was. Antal Ruiter: "Het was zomer en mooi weer. Ik had hamburgers gemaakt, want we wilden niet meteen met boerenkool of iets anders Hollands aankomen. Tot onze verbazing aten de Syrische kinderen veel groenten, en ze houden niet van chocola." Alexandra Ruiter vult aan: "Dat was een heel grappige ontdekking. Het is heel gemakkelijk en leuk om samen te eten. Je kunt zo iets doorgeven aan elkaar van je eigen cultuur en je ontmoet mensen die je anders niet zou ontmoeten." Nicolaas Ruiter en zijn zus Marie-Juliette vinden het leuk om andere culturen en eetgewoonten te leren kennen. Ook Nadja en Hamad Ramadan zijn erg blij met het vriendschappelijke contact. De sfeer is goed: er wordt gegeten, gepraat en gelachen. Na de maaltijd is er thee, koffie en zijn er allerlei zoete lekkernijen.

Gemeentemuseum Den Haag

Meet a local / Meet a newcomer

Op 15 februari organiseerde het Gemeentemuseum [in nauwe samenwerking met Gast aan Tafel] een bijeenkomst voor gastgezinnen en ‘nieuwkomers’. De gasten konden genieten van een heerlijke maaltijd [chef Zina Abboud] en van de muziek van Amer Shanati. Er was een rondleiding bij de tentoonstelling Glans en geluk. Het was een fantastische avond.

Familiedag 2018

Familiedag op zaterdag 24 november groot succes!

 

Het was een gezellige drukte op de familiedag. Mooie verhalen van gastgezinnen en Nieuwkomers die het samen eten als heel waardevol ervaren. Er ontstaan nieuwe vriendschappen en de kinderen krijgen er nieuwe speelmaatjes bij. Een mooie toespraak mocht niet ontbreken en die werd verzorgd door onze voorzitter Michiel Hardon. Prima hapjes en diverse soorten thee en limonade maakten het tot een echt feest.

Pasen 2018

Een Nederlands gezin geniet met een Soedanees gezin van de Paaslunch.

Twee gezinnen vieren samen Pasen

Uitslag Help Nederland vooruit [ING Nederland fonds]: Gast aan Tafel krijgt 2e prijs!

Op zaterdag 10 maart werd de uitslag van de campagne Help Nederland vooruit regio Den Haag oost bekend gemaakt op het ING kantoor aan het Tournooiveld. Stichting Yasmin ontving de eerste prijs. Op de foto een trotse voorzitter en een tevreden penningmeester.

Familiedag 2017

Op 11 juni vond de 'familiedag' van Gast aan Tafel plaats. Alle gastgezinnen en alle nieuwkomers waren uitgenodigd voor een hapje en een drankje. De ontvangst vond plaats in het Palestijns/ Israelische restaurant 'Love and Peas'

Please reload